
சி.லோகராஜா,
விரிவுரையாளர்,
மட்டக்களப்பு தேசிய கல்வியியற் கல்லூரி
அறிமுகம்:
ஒரு புதிய பதவி அல்ல, ஒரு புதிய பயணம்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக நியமனம் பெறுவது ஒரு புதிய பதவியை ஏற்றுக்கொள்வது மட்டுமல்ல. அது புதிய பொறுப்புகள், புதிய மாணவர்கள் மற்றும் புதிய தொழில்முறை அடையாளத்துடன் தொடங்கும் பயணமாகும்.
ஒரு ஆசிரியராக நாம் மாணவர்களின் கற்றலை வழிநடத்தியிருக்கலாம். ஆனால் ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக, கற்பிக்கப் போகும் அல்லது கற்பித்தலில் ஈடுபட்டுள்ள ஆசிரியர்களின் கற்றலுக்கும் தொழில்முறை வளர்ச்சிக்கும் பங்களிக்கிறோம். எனவே, ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக மாறுதல் என்பது வெறும் பணிமாற்றம் அல்ல; அது ஒருவரின் தொழில்முறை அடையாளத்தில் ஏற்படும் முக்கியமான மாற்றமாகும் (Izadinia, 2014). (Taylor & Francis Online)
இந்தப் புதிய பயணத்தின் தொடக்கத்தில் நம்மிடம் கேட்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி:
“நான் எந்த வகையான ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக இருக்கப் போகிறேன்?”
இந்தக் கேள்விக்கான பதில் ஒரே நாளில் கிடைக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் அதைப் பற்றிச் சிந்திப்பதே வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கான முதல் படியாக அமைகிறது.
1. ஆசிரியரிலிருந்து ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக
ஒரு ஆசிரியராக நாம் பெற்ற அனுபவங்கள் புதிய வகிபங்கிற்கான முக்கியமான அடித்தளமாக அமைகின்றன. வகுப்பறை அனுபவங்கள், மாணவர்களுடன் பணியாற்றிய தருணங்கள், வெற்றிகள், சவால்கள் மற்றும் தவறுகள் அனைத்தும் நமது வாண்மைத்துவ அறிவை உருவாக்கியுள்ளன.
ஆசிரியராக இருந்தபோது நாம்:
“நான் என்ன கற்றுக்கொடுத்தேன்?”
என்று சிந்தித்திருக்கலாம்.
ஆனால் ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக மாறும்போது, இன்னொரு கேள்வியும் முக்கியமாகிறது:
“நான் ஆசிரியராக இருந்தபோது என்ன கற்றுக்கொண்டேன்?”
மேலும்:
“நான் கற்றுக்கொண்டவற்றை மற்ற ஆசிரியர்களின் வளர்ச்சிக்கு எவ்வாறு பயன்படுத்தலாம்?”
என்று சிந்திக்க வேண்டும்.
அதாவது, ஆசிரியராகப் பெற்ற அனுபவங்களை வெறும் நினைவுகளாக வைத்திருக்காமல், பிற ஆசிரியர்கள் கற்றுக்கொள்ளவும் வளரவும் உதவும் வகையில் பயன்படுத்த வேண்டும்.
இதுவே ஆசிரியரின் அனுபவத்தை ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் முக்கியமான வாண்மைத்துவ வளமாக மாற்றுகிறது.
2. அனுபவத்திலிருந்து கற்றலுக்கு
அனுபவம் இருப்பது மட்டும் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கு போதுமானதல்ல. அந்த அனுபவத்தைப் பற்றி சிந்தித்து, அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதே முக்கியம்.
ஒவ்வொரு கற்பித்தல் அனுபவத்திற்குப் பின்னரும் நாம் கேட்கலாம்:
- என்ன நடந்தது?
- ஏன் அவ்வாறு நடந்தது?
- என்ன சிறப்பாக அமைந்தது?
- எதை மாற்ற வேண்டும்?
இந்தச் சிந்தனைகள் அனுபவத்தை எதிர்கால நடைமுறையை மேம்படுத்தும் கற்றலாக மாற்றுகின்றன.
பிரதிபலிப்பு (reflection) என்பது வாண்மைத்துவ நடைமுறையிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதற்கான முக்கியமான செயல்முறையாகக் கருதப்படுகிறது (Schön, 1983).
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் தனது அனுபவங்களிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், பிற ஆசிரியர்களின் அனுபவங்களிலிருந்தும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இதற்காகக் கேட்பதும், கலந்துரையாடுவதும், அனுபவங்களைப் பகிர்வதும் அவசியமாகிறது.
3. ஒரு நல்ல ஆசிரியராக இருப்பது மட்டும் போதுமா?
சிறந்த ஆசிரியராக இருப்பது ஆசிரியர் கல்வியியலாளருக்கான வலுவான அடித்தளமாகும். ஆனால், ஆசிரியர்களின் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்டுவதற்கு ஆசிரியர் அனுபவம் மட்டும் போதுமானதல்ல.
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
- ஆசிரியர்கள் எவ்வாறு கற்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்;
- அவர்களின் அனுபவங்களை மதிக்க வேண்டும்;
- சிந்திக்கவும் பிரதிபலிக்கவும் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும்;
- அவர்களின் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்ட வேண்டும்.
எனவே, அவரது பணி அறிவைப் பகிர்வதோடு முடிவதில்லை. ஆசிரியர்கள் தமது நடைமுறையைப் பற்றி சிந்திக்கவும், புதிய வழிகளை ஆராயவும் உதவுவதாகவும் அமைகிறது.
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களின் வாண்மைத்துவ கற்றல் பல்வேறு அனுபவங்கள் மற்றும் கற்றல் செயற்பாடுகளின் மூலம் தொடர்ச்சியாக உருவாகிறது என்பதை ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன (Ping et al., 2018). (ScienceDirect)
4. கற்பிப்பதிலிருந்து கற்றலை உருவாக்குவதற்கு
ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் கவனம் தனது கற்பித்தலில் மட்டுமல்ல; கற்பவர்கள் கற்றுக்கொள்வதிலும் இருக்க வேண்டும்.
இதனால் எழும் முக்கியமான கேள்வி:
“நான் என்ன கற்பிக்கப் போகிறேன்?”
என்பதிலிருந்து,
“எனது மாணவர்கள் என்ன கற்கப் போகிறார்கள்?”
என்ற நிலைக்கு நகர வேண்டும்.
அதற்காக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
- கேள்விகளை எழுப்ப வேண்டும்;
- கலந்துரையாடல்களை உருவாக்க வேண்டும்;
- அனுபவங்களைப் பகிர வாய்ப்பளிக்க வேண்டும்;
- பிரதிபலிப்பை ஊக்குவிக்க வேண்டும்;
- செயற்பாட்டுக் கற்றல் வாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும்.
கற்றல் என்பது தகவல்களைப் பெறுவதால் மட்டும் உருவாகாது. கற்பவர்கள் தமது அனுபவங்களுடன் புதிய கருத்துக்களை இணைத்துப் பார்க்கும்போது அது ஆழமானதாகிறது.
எனவே, ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் முக்கியமான பணி பேசுவது மட்டுமல்ல; கற்றல் நிகழ்வதற்கான சூழலை உருவாக்குவதும் ஆகும்.
5. விடையளிப்பவர் என்ற நிலையிலிருந்து சிந்திக்க வைப்பவராக
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் அனைத்துக் வினாக்களுக்கும் உடனடியாகப் விடை அளிக்க வேண்டியதில்லை.
சில நேரங்களில் சரியான வினாவை எழுப்புவது அதிக பயனளிக்கும்.
உதாரணமாக:
“இந்தச் சூழ்நிலையை நீங்கள் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறீர்கள்?”
“வேறு என்ன செய்ய முடியும்?”
“இந்த அணுகுமுறை மாணவர்களின் கற்றலில் எவ்வாறு செல்வாக்குச் செலுத்தும்?”
இத்தகைய வினாக்கள் ஆசிரியர்களைத் தமது நடைமுறையைப் பற்றி சிந்திக்கவும், மாற்று வழிகளை ஆராயவும் உதவுகின்றன.
ஒரு திறன்மிக்க ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் வினாக்களுக்கும் விடையளிப்பவராக இருப்பதை விட, மற்றவர்களின் சிந்தனையை வளர்ப்பவராக இருக்க முயற்சிக்கிறார்.
6. வழிகாட்டியாகவும் முன்மாதிரியாகவும்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் அறிவைப் பகிர்பவர் மட்டுமல்ல; வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்டுபவரும் ஆவார்.
வழிகாட்டுதல் என்பது தீர்வுகளை மட்டும் வழங்குவது அல்ல. அது:
- உன்னிப்பாகச் செவிமடுப்பது;
- சரியான வினாக்களை எழுப்புவது;
- சவால்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவுவது;
- மாற்று வழிகளை ஆராயச் செய்வது
ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியது.
அதேவேளை,
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் ஒரு வாண்மைத்துவ முன்மாதிரியாகவும் செயல்படுகிறார்.
நாம் மாணவர் மையக் கற்பித்தலைப் பற்றி கற்பிக்கிறோம் என்றால்,
நமது மாணவர்களும் அந்த அனுபவத்தைப் பெறுகிறார்களா?
நாம் பிரதிபலிப்பைப் பற்றி பேசுகிறோம் என்றால்,
நமது நடைமுறையையும் பிரதிபலிக்கிறோமா?
நாம் தொடர்ச்சியான கற்றலை வலியுறுத்துகிறோம் என்றால்,
நாமும் தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்கிறோமா?
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் கூறுவதன் மூலம் மட்டுமல்ல; தனது நடைமுறையின் மூலமும் கற்பிக்கிறார்.
7. பின்னூட்டலும் தொடர்ச்சியான கற்றலும்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் மற்றவர்களுக்கு பின்னூட்டல் வழங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், தனது நடைமுறையைப் பற்றிய பின்னூட்டலையும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
பின்னூட்டல் என்பது குறை கூறுவதற்கான கருவி அல்ல; அது வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்பு.
ஒவ்வொரு அனுபவத்திற்குப் பின்னரும் நாம் கேட்கலாம்:
- என்ன சிறப்பாக நடந்தது?
- என்ன எதிர்பார்த்தபடி அமையவில்லை?
- ஏன் அவ்வாறு நடந்தது?
- அடுத்த முறை நான் என்ன மாற்றுவேன்?
இந்தத் தொடர்ச்சியான பிரதிபலிப்பும் கற்றலும் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சியின் முக்கியமான பகுதிகளாகும். ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்கள் பல்வேறு கற்றல் செயற்பாடுகள் மற்றும் அனுபவங்கள் மூலம் தொடர்ந்து தமது அறிவையும் நடைமுறையையும் மேம்படுத்துகின்றனர் (Ping et al., 2018). (ScienceDirect)
8. வாண்மைத்துவ அடையாளம் உருவாக்கப்படுகிறது
ஒரு நியமனம் உங்களுக்கு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் என்ற பதவியை வழங்கலாம். ஆனால், நீங்கள் எப்படிப்பட்ட ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக வளர்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் வாண்மைத்துவ நடைமுறையே தீர்மானிக்கிறது.
நீங்கள் தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்வது, கற்பிப்பது, பிறரைக் கேட்பது, பின்னூட்டலை ஏற்றுக்கொள்வது, தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது மற்றும் சவால்களை எதிர்கொள்வது ஆகியவற்றின் மூலம் உங்கள் வாண்மைத்துவ அடையாளம் உருவாகிறது.
ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வாண்மைத்துவ அடையாள உருவாக்கம் அவரது அனுபவங்கள், வாண்மைத்துவ உறவுகள், பணிச்சூழல் மற்றும் தொடர்ச்சியான கற்றலுடன் தொடர்புடைய ஒரு செயல்முறையாகக் கருதப்படுகிறது (Izadinia, 2014). (Taylor & Francis Online)
எனவே, வாண்மைத்துவ அடையாளம் என்பது:
“நான் என்ன வேலை செய்கிறேன்?”
என்பது மட்டுமல்ல;
“நான் என் தொழிலை எவ்வாறு செய்கிறேன்?”
என்பதுமாகும்.
9. சவால்களை எதிர்கொள்ளும் தயார்நிலை
புதிய ஆசிரியர் கல்வியியலாளராகப் பயணத்தைத் தொடங்கும்போது சவால்களும் சந்தேகங்களும் இயல்பானவை.
சில நேரங்களில்:
“நான் இதற்குத் தயாரா?”
என்ற கேள்வி எழலாம்.
இந்தக் கேள்வி பலவீனத்தின் அடையாளமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, புதிய பொறுப்பின் தன்மையை உணர்ந்து கொள்ளும் தொழில்முறை விழிப்புணர்வாக இருக்கலாம்.
புதிய ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்கள் தமது திறன்கள் மற்றும் வாண்மைத்துவ அடையாளம் தொடர்பாக ஆரம்பகட்டத்தில் சவால்களையும் தன்னம்பிக்கைச் சிக்கல்களையும் எதிர்கொள்ளக்கூடும் என்று ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன (Izadinia, 2014). (Taylor & Francis Online)
அனைத்தையும் அறிந்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால்:
- கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பது;
- கேள்வி கேட்பது;
- உதவி பெறுவது;
- பின்னூட்டலை ஏற்றுக்கொள்வது;
- தனது நடைமுறையை மாற்றுவது
ஆகியவை முக்கியமான தொழில்முறை பண்புகளாகும்.
சவால்கள் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சியின் தடைகள் மட்டுமல்ல;
அவை புதிய கற்றலுக்கான வாய்ப்புகளாகவும் அமையலாம்.
10. நான் எந்த வகையான ஆசிரியர்களை உருவாக்க விரும்புகிறேன்?
ஒவ்வொரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளரும் தன்னிடம் கேட்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி:
“நான் எந்த வகையான ஆசிரியர்களை உருவாக்க விரும்புகிறேன்?”
நாம் உருவாக்க விரும்புவது:
- சிந்திக்கும் ஆசிரியர்களையா?
- தமது நடைமுறையைப் பிரதிபலிக்கும் ஆசிரியர்களையா?
- மாணவர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆசிரியர்களையா?
- மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப செயல்படும் ஆசிரியர்களையா?
- தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும் ஆசிரியர்களையா?
இந்தக் வினாவுக்கான விடை,
ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக நாம் உருவாக்கும் கற்றல் அனுபவங்களிலும் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.
ஏனெனில்,
நாம் ஆசிரியர்களிடம் எதிர்பார்க்கும் திறன்களையும் மனப்பாங்குகளையும் வளர்க்கும் வகையில் நமது கற்றல் சூழல்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும்.
11. புதிய பயணத்திற்கான சுயவினாக்கள்
புதிய ஆசிரியர் கல்வியியலாளராகப் பயணத்தைத் தொடங்கும்போது, பின்வரும் வினாக்கள் ஒரு வாண்மைத்துவ வழிகாட்டியாக அமையலாம்:
- நான் ஏன் ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக இருக்க விரும்புகிறேன்?
- எனது ஆசிரியர் அனுபவங்கள் எனக்கு என்ன கற்றுக்கொடுத்துள்ளன?
- நான் இன்னும் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?
- எனது மாணவர்களின் தேவைகளை நான் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வேன்?
- நான் எந்த வகையான கற்றல் சூழலை உருவாக்கப் போகிறேன்?
- நான் எவ்வாறு ஒரு தொழில்முறை முன்மாதிரியாக இருப்பேன்?
- எனது நடைமுறையை எவ்வாறு தொடர்ந்து மேம்படுத்துவேன்?
இறுதியில், இந்த அனைத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் வினா:
“நான் எந்த வகையான ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக இருக்கப் போகிறேன்?”
முடிவுரை: பயணம் தொடர்கிறது
ஆசிரியரிலிருந்து ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக மாறுதல் என்பது பழைய அனுபவங்களை மறுப்பது அல்ல. மாறாக, அவற்றை புதிய பொறுப்புகளுக்கும் புதிய கற்றல் சூழலுக்கும் ஏற்பப் பயன்படுத்துவதாகும்.
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் அறிவைப் பகிர்வதோடு மட்டுமல்லாமல், ஆசிரியர்கள் சிந்திக்கவும், கற்றுக்கொள்ளவும், தமது நடைமுறையை மேம்படுத்திக்கொள்ளவும் உதவுகிறார்.
ஒரு புதிய நியமனம் இந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கலாம். ஆனால் ஒரு திறன்மிக்க ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக வளர்வது தொடர்ச்சியான கற்றல், பிரதிபலிப்பு மற்றும் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சியின் மூலம் நிகழ்கிறது.
எனவே, இந்தப் புதிய பயணத்தின் தொடக்கத்தில் உங்களிடம் ஒரு கேள்வி:
“நான் எந்த வகையான ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக இருக்கப் போகிறேன்?”
அந்தக் கேள்விக்கான பதிலை இன்று முழுமையாக அறிந்திருக்க வேண்டியதில்லை.
ஆனால் அந்தப் பதிலைத் தேடும் பயணத்தை இன்று தொடங்கலாம்.
ஏனெனில்—
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக நியமிக்கப்படுவது ஒரு நிகழ்வு; ஆனால் ஒரு சிறந்த ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக வளர்வது ஒரு தொடர்ச்சியான பயணம்.
உசாத்துணைகள் (References)
Izadinia, M. (2014). Teacher educators’ identity: A review of literature. European Journal of Teacher Education, 37(4), 426–441. https://doi.org/10.1080/02619768.2014.947025 (Taylor & Francis Online)
Ping, C., Schellings, G., & Beijaard, D. (2018). Teacher educators’ professional learning: A literature review. Teaching and Teacher Education, 75, 93–104. https://doi.org/10.1016/j.tate.2018.06.003 (ScienceDirect)
Schon, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.


Join the discussion
Leave a comment or reply to another reader. Your email address will not be displayed.