சி.லோகராஜா
விரிவுரையாளர்,
மட்டக்களப்பு தேசிய கல்வியியற் கல்லூரி.
அறிமுகம்: ஒரு புதிய வாண்மைத்துவப் பயணம்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக நியமனம் பெறுவது ஒரு புதிய பதவியைப் பெறுவது மட்டுமல்ல. அது புதிய பொறுப்புகளையும் புதிய வாண்மைத்துவப் பயணத்தையும் தொடங்குவதாகும்.
ஒரு ஆசிரியராக நாம் மாணவர்களின் கற்றலுக்கு வழிகாட்டியிருக்கலாம். ஆனால் ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக, ஆசிரியர்களாக உருவாகுபவர்களும் பணியில் உள்ள ஆசிரியர்களும் கற்றுக்கொள்ளவும் வாண்மைத்துவ ரீதியாக வளரவும் உதவுகிறோம். எனவே, இந்த வகிபங்கு பாடம் நடத்துவதில் மட்டும் முடிவதில்லை.
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
- கற்பிக்கிறார்;
- பயிற்சி வழங்குகிறார்;
- வழிகாட்டுகிறார்;
- கணிப்பீடு செய்கிறார்;
- பின்னூட்டல் வழங்குகிறார்;
- கற்றல் வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறார்.
இவை அவரது பணிகளாகும். ஆனால் வாண்மைத்துவம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது:
“நான் இந்தப் பணிகளை எப்படிச் செய்கிறேன்?”
இந்தக் கேள்வி மேலும் ஆழமாக:
“நான் எப்படிப்பட்ட வாண்மையாளராக இருக்கிறேன்?”
என்ற சுயவினாவிற்கு வழிவகுக்கிறது.
இதுவே ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கான முக்கியமான தொடக்கமாகும். அவரது வாண்மைத்துவ அடையாளம் அனுபவங்கள், உறவுகள் மற்றும் நடைமுறைகளின் ஊடாகப் படிப்படியாக உருவாகிறது (Izadinia, 2014).
1. ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் யார்?
ஆசிரியர்களின் கற்றலுக்கும் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்கும் உதவுபவரே ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்.
அவரது பணி அறிவைப் பகிர்வதில் மட்டும் முடிவதில்லை. ஆசிரியர்கள்:
- புதிய அறிவைப் பெற;
- அனுபவங்களைப் பகிர;
- தமது நடைமுறையைப் பற்றி சிந்திக்க;
- சவால்களுக்கு மாற்று வழிகளைத் தேட;
- தொடர்ந்து வளர
உதவும் கற்றல் சூழலை அவர் உருவாக்குகிறார்.
எனவே, ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் கேட்க வேண்டிய கேள்வி:
“நான் என்ன கற்பிக்கிறேன்?”
என்பது மட்டுமல்ல.
அதோடு:
“எனது ஆசிரிய மாணவர்கள் என்ன கற்றுக்கொள்கிறார்கள்?”
என்பதும் முக்கியமானதாகும்.
நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் மாணவர் மையக் கற்றல் பற்றிய பயிற்சி அமர்வை நடத்துகிறார் என்று நினைத்துக் கொள்வோம்.
அவர் அதன் வரைவிலக்கணங்கள், பண்புகள் மற்றும் முறைகளைத் தொடர்ந்து விளக்கலாம்.
அல்லது
ஆசிரிய மாணவர்களிடம்:
“உங்கள் வகுப்பில் அதிகமாகச் செயற்படுவது மாணவர்களா அல்லது ஆசிரியரா?”
என்று கேட்டு, சிறு குழுக்களில் தமது வகுப்பறை அனுபவங்களைப் பகிரச் செய்யலாம்.
இறுதியில்:
“இந்த அனுபவத்திலிருந்து உங்கள் வகுப்பில் என்ன மாற்றம் செய்யலாம்?”
என்று சிந்திக்க வைக்கலாம்.
இரண்டாவது அணுகுமுறையில் அவர் தகவலை மட்டும் வழங்கவில்லை; கற்றல் நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்குகிறார்.
2. வாண்மைத்துவம் என்றால் என்ன?
வாண்மைத்துவம் (Professionalism) என்பது ஒரு பதவி அல்லது பட்டம் அல்ல.
அது ஒரு தொழிலை:
- அறிவுடன்;
- திறமையுடன்;
- பொறுப்புணர்வுடன்;
- விழுமியங்களுடன்;
- ஒழுக்கத்துடன்
மேற்கொள்ளும் முறையாகும்.
ஒருவர் ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் என்ற பதவியில் இருக்கலாம். ஆனால் அவரது வாண்மைத்துவம் பதவியால் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. அது அவரது செயற்பாடுகள், முடிவுகள், உறவுகள், பொறுப்புணர்வு மற்றும் கற்றல் மனப்பாங்கில் வெளிப்படுகிறது.
எனவே:
“நான் ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்.”
என்பது ஒரு பதவியை அறிமுகப்படுத்துகிறது.
ஆனால்:
“நான் வாண்மைத்துவமிக்க ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்.”
என்பது அந்தப் பொறுப்பை ஒருவர் எவ்வாறு மேற்கொள்கிறார் என்பதைக் காட்டுகிறது.
3. பணி செய்வதிலிருந்து வாண்மைத்துவ நடைமுறைக்கு
ஆசிரியர் கல்வியியலாளருக்கு பயிற்சி நடத்துதல், கற்றல் வளங்களைத் தயாரித்தல், ஆசிரியர்களை வழிகாட்டுதல், கற்பித்தலை அவதானித்தல் மற்றும் கணிப்பீடு செய்தல் போன்ற பல பொறுப்புகள் உள்ளன.
ஆனால் வாண்மைத்துவம் என்பது பணிகளை முடிப்பதில் மட்டும் இல்லை.
ஒரு பயிற்சி அமர்விற்கு முன் அவர் சிந்திக்கலாம்:
- பங்கேற்பாளர்களின் தேவைகள் என்ன?
- இந்த அமர்வு அவர்களுக்கு எவ்வாறு பயனளிக்கும்?
- அவர்களின் அனுபவங்களுக்கு இடமுண்டா?
- அனைவரும் பங்கேற்க வாய்ப்பு பெறுகிறார்களா?
அமர்விற்குப் பின்னர்:
- எதிர்பார்த்த கற்றல் நடைபெற்றதா?
- எது சிறப்பாக அமைந்தது?
- அடுத்த முறை என்ன மாற்றலாம்?
என்று சிந்திக்கலாம்.
இதுவே ஒரு பணியைச் செய்வதிலிருந்து தனது நடைமுறையைத் தொடர்ந்து மேம்படுத்தும் வாண்மைத்துவப் பயணமாக மாறுகிறது.
4. அறிவு மட்டும் போதாது
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளருக்கு தனது துறையைப் பற்றிய அறிவு அவசியம். ஆனால் அறிவு மட்டும் போதாது.
அவருக்கு:
கற்பித்தல் திறன்
அறிவை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் வழங்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
தொடர்பாடல் திறன்
தெளிவாகப் பேசவும், பிறருக்குச் செவிமடுக்கவும் வேண்டும்.
வழிகாட்டும் திறன்
மற்றவர்களின் தேவைகளையும் சவால்களையும் புரிந்துகொண்டு உதவ வேண்டும்.
வாண்மைத்துவத் தீர்மானம்
ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் பொருத்தமான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும்.
பிரதிபலிக்கும் திறன்
தனது நடைமுறையைப் பற்றி சிந்தித்து தேவையான மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும்.
தொடர்ச்சியாகக் கற்றுக்கொள்ளும் மனப்பாங்கு
புதிய அறிவையும் அனுபவங்களையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வாண்மைத்துவக் கற்றல் தொடர்ச்சியான செயல்முறையாகும். அது அனுபவங்கள், வாண்மைத்துவ உறவுகள் மற்றும் கற்றல் வாய்ப்புகளின் மூலம் வளர்கிறது (Ping et al., 2018).
5. பிரதிபலிப்பு: அனுபவத்திலிருந்து கற்றல்
அனுபவம் மட்டும் ஒருவரைச் சிறந்த வாண்மையாளராக மாற்றாது. அந்த அனுபவத்தைப் பற்றி சிந்தித்து அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதே முக்கியம்.
ஒவ்வொரு கற்பித்தல் அல்லது பயிற்சி அனுபவத்திற்குப் பின்னரும் நாம் கேட்க வேண்டியது:
- என்ன நடந்தது?
- எது சிறப்பாக அமைந்தது?
- எது எதிர்பார்த்தபடி அமையவில்லை?
- ஏன் அவ்வாறு நடந்தது?
- அடுத்த முறை என்ன மாற்றலாம்?
இந்தச் செயல்முறையே பிரதிபலிப்பு நடைமுறை (Reflective Practice).
Schon (1983), தொழில்சார் செயற்பாட்டின் போதும் அதன் பின்னரும் அதைப் பற்றி சிந்தித்து கற்றுக்கொள்வதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார்.
நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு
ஒரு பயிற்சி அமர்வில் பங்கேற்பாளர்கள் அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்கவில்லை எனக் கொள்வோம்.
உடனடியாக:
“அவர்களுக்கு எல்லாம் புரிந்துவிட்டது.”
என்று முடிவு செய்வது சரியானதாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
அதற்குப் பதிலாக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
- அவர்கள் கேள்வி கேட்கத் தயங்கினார்களா?
- நான் அதிக நேரம் பேசிவிட்டேனா?
- கலந்துரையாடலுக்குப் போதிய வாய்ப்பு கொடுத்தேனா?
- வேறு முறையில் அமர்வை நடத்தலாமா?
என்று சிந்திக்கலாம்.
இத்தகைய பிரதிபலிப்பே அனுபவத்தை எதிர்கால மேம்பாட்டிற்கான கற்றலாக மாற்றுகிறது.
6. விடையளிப்பவரிலிருந்து சிந்திக்க வைப்பவராக
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் உடனடியாகப் பதில் வழங்க வேண்டியதில்லை. சில நேரங்களில் ஒரு நல்ல கேள்வி, தயாரான பதிலை விட அதிகமான கற்றலை உருவாக்கும்.
உதாரணமாக, ஒரு ஆசிரியர் கூறுகிறார்:
“எனது மாணவர்கள் பாடத்தில் கவனம் செலுத்துவதில்லை.”
உடனடியாக ஒரு தீர்வைக் கூறுவதற்குப் பதிலாக, ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் கேட்கலாம்:
“எந்த நேரத்தில் அவர்கள் கவனம் இழக்கிறார்கள்?”
“அப்போது வகுப்பில் என்ன நடக்கிறது?”
“இதுவரை நீங்கள் என்ன முயற்சி செய்துள்ளீர்கள்?”
“வேறு எந்த முறையை முயற்சி செய்யலாம்?”
இத்தகைய கேள்விகள் ஆசிரியரைத் தனது நடைமுறையைப் பற்றி சிந்திக்க வைக்கின்றன.
எனவே, ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
பதில்களை மட்டும் வழங்குபவராக அல்ல; பிறரின் சிந்தனையை வளர்ப்பவராகவும் இருக்க வேண்டும்.
7. செவிமடுப்பது ஒரு வாண்மைத்துவத் திறன்
ஒரு திறன்மிக்க ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் நன்றாகப் பேசத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். அதேபோல், பிறருக்குக் கவனமாகச் செவிமடுக்கவும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
ஒரு ஆசிரிய மாணவர் தனது சவாலைப் பகிரும்போது உடனடியாக அறிவுரை வழங்குவது எளிது. ஆனால் முதலில் அவரது சூழலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
அதற்காக:
- என்ன சிரமம்?
- அது எப்போது ஏற்படுகிறது?
- இதுவரை என்ன முயற்சி செய்துள்ளீர்கள்?
- உங்களுக்கு என்ன உதவி தேவை?
என்று கேட்கலாம்.
செவிமடுப்பது என்பது வெறுமனே மற்றவர் பேசுவதைக் கேட்பது அல்ல. அது அவரது அனுபவத்தையும் பார்வையையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பதாகும்.
8. பின்னூட்டல்: மேம்பாட்டிற்கான வழிகாட்டல்
பின்னூட்டல் ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் முக்கியமான பொறுப்புகளில் ஒன்றாகும். ஆனால் அது குறை கூறுவது அல்ல.
உதாரணமாக:
தெளிவற்ற பின்னூட்டல்
“உங்கள் பாடம் சரியாக இல்லை.”
இது என்ன மாற்ற வேண்டும் என்பதைத் தெரிவிக்காது.
மேம்பாட்டை நோக்கிய பின்னூட்டல்
“பாடத்தின் ஆரம்பத்தில் மாணவர்கள் நன்றாகப் பங்கேற்றனர். ஆனால் பின்னர் சிலர் செயற்பாட்டில் ஈடுபடவில்லை. அடுத்த முறை அவர்களையும் இணைக்க என்ன செய்யலாம் என்று நினைக்கிறீர்கள்?”
இத்தகைய பின்னூட்டல் தீர்ப்பளிப்பதற்குப் பதிலாக, ஆசிரியருடன் இணைந்து சிந்திக்க உதவுகிறது.
எனவே, ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
குறை கூறுபவராக அல்ல; மேம்பாட்டிற்கு வழிகாட்டுபவராக இருக்க வேண்டும்.
9. தொழில் வாண்மை, ஒழுக்கம் மற்றும் பொறுப்புணர்வு
வாண்மைத்துவத்தின் முக்கியமான அடித்தளங்களில் ஒன்று ஒழுக்கமும் பொறுப்புணர்வும் ஆகும்.
ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:
- அனைவரையும் மதிக்க வேண்டும்;
- பாரபட்சமின்றி நடந்து கொள்ள வேண்டும்;
- இரகசியத்தன்மையைப் பாதுகாக்க வேண்டும்;
- அதிகாரத்தைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்த வேண்டும்;
- தனது செயற்பாடுகளின் விளைவுகளை உணர வேண்டும்.
நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு
ஒரு பயிற்சி ஆசிரியர் தனிப்பட்ட முறையில் தனது சிரமத்தை ஆசிரியர் கல்வியியலாளரிடம் பகிர்கிறார்.
அந்த விடயத்தை அவரது அனுமதியின்றி மற்றவர்களிடம் கூறுவது நம்பிக்கையைப் பாதிக்கலாம்.
எனவே, வாண்மைத்துவ ஒழுக்கம் என்பது:
“நான் இதைச் செய்ய முடியுமா?”
என்பதை மட்டும் கேட்பதல்ல.
அது:
“இதைச் செய்வது சரியானதா?”
என்ற கேள்வியையும் கேட்பதாகும்.
10. முன்மாதிரியாக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் தனது வார்த்தைகளால் மட்டும் கற்பிப்பதில்லை. அவரது நடைமுறையும் மற்றவர்களுக்கு ஒரு கற்றல் செய்தியாக அமைகிறது.
நாம் பயிற்சி ஆசிரியர்களிடம்:
“மாணவர்களின் கருத்துக்களுக்குச் செவிமடுங்கள்.”
என்று கூறினால், நாமும் பங்கேற்பாளர்களின் கருத்துகளுக்குச் செவிமடுக்க வேண்டும்.
நாம்:
“செயற்பாட்டுக் கற்றலைப் பயன்படுத்துங்கள்.”
என்று கூறினால், நமது பயிற்சியிலும் செயற்பாடுகளுக்கு இடமளிக்க வேண்டும்.
நாம்:
“பின்னூட்டலை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.”
என்று கூறினால், நமது நடைமுறையைப் பற்றிய கருத்துகளையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
இதுவே வாண்மைத்துவ முன்மாதிரி.
ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் நம்பிக்கைகளும் நடைமுறைகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை என்பதை Vanassche and Kelchtermans (2014) சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
11. தொடர்ச்சியான கற்றல்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் மற்றவர்களின் கற்றலுக்கு உதவுகிறார். ஆனால் அவரும் தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
கல்வித்துறையில் தொடர்ந்து மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன:
- புதிய கற்பித்தல் அணுகுமுறைகள்;
- புதிய தொழில்நுட்பங்கள்;
- மாற்றமடையும் கற்போரின் தேவைகள்;
- புதிய கல்விசார் அறிவு;
- புதிய கணிப்பீட்டு அணுகுமுறைகள்.
எனவே:
“நான் பல ஆண்டுகளாக இதையே செய்கிறேன்.”
என்பது மட்டும் போதுமானதல்ல.
முக்கியமான கேள்வி:
“நான் தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டு என் நடைமுறையை மேம்படுத்துகிறேனா?”
ஒரு வாண்மைத்துவமிக்க ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் தனது அனுபவத்தை மட்டும் நம்பி நிற்பதில்லை. புதிய அறிவு, அனுபவம் மற்றும் பின்னூட்டல்களைத் தனது மேம்பாட்டிற்குப் பயன்படுத்துகிறார்.
12. சவால்களும் வாண்மைத்துவ வளர்ச்சியும்
புதிய ஆசிரியர் கல்வியியலாளராகப் பணியைத் தொடங்கும்போது சந்தேகங்கள் ஏற்படுவது இயல்பானது.
சில நேரங்களில்:
“நான் இதற்குத் தயாரா?”
என்ற கேள்வி எழலாம்.
இது பலவீனத்தின் அடையாளமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. புதிய வகிபங்கைப் புரிந்துகொண்டு அதில் வளர முயற்சிக்கும் ஒருவரின் இயல்பான சிந்தனையாக இருக்கலாம்.
ஆரம்பத்தில் அனைத்தையும் அறிந்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் ஒருவர்:
- கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்க வேண்டும்;
- தேவையானபோது உதவி கேட்க வேண்டும்;
- தனது குறைகளை உணர வேண்டும்;
- பின்னூட்டல்களிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்;
- மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வாண்மைத்துவ அடையாளம் அனுபவம் மற்றும் கற்றலுடன் காலப்போக்கில் வளர்கிறது (Izadinia, 2014).
13. வாண்மைத்துவ அடையாளம் உருவாக்கப்படுகிறது
ஒரு நியமனம் உங்களுக்கு:
“ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்”
என்ற பதவியை வழங்கலாம்.
ஆனால் நீங்கள் எப்படிப்பட்ட ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக வளர்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் வாண்மைத்துவ நடைமுறையே தீர்மானிக்கிறது.
உங்கள் வாண்மைத்துவ அடையாளம் நீங்கள்:
- எவ்வாறு கற்றுக்கொள்கிறீர்கள்;
- எவ்வாறு கற்பிக்கிறீர்கள்;
- பிறருடன் எவ்வாறு பணியாற்றுகிறீர்கள்;
- பின்னூட்டலை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள்;
- தவறுகளிலிருந்து எவ்வாறு கற்றுக்கொள்கிறீர்கள்;
- சவால்களை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறீர்கள்
என்பவற்றின் மூலம் உருவாகிறது.
எனவே, வாண்மைத்துவம் என்பது:
“நான் என்ன செய்கிறேன்?”
என்பது மட்டுமல்ல.
அது:
“நான் என் தொழிலை எவ்வாறு செய்கிறேன்?”
என்பதையும் குறிக்கிறது.
14. ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளருக்கான சுயவினாக்கள்
வாண்மைத்துவ வளர்ச்சிக்காக ஒவ்வொரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளரும் அவ்வப்போது தன்னிடம் கேட்கலாம்:
எனது நடைமுறை
- நான் எவ்வாறு கற்பிக்கிறேன்?
- எனது கற்றல் சூழல் பங்கேற்பாளர்களைச் சிந்திக்க வைக்கிறதா?
- அனைவருக்கும் பங்கேற்க வாய்ப்பு கிடைக்கிறதா?
எனது வாண்மைத்துவ உறவுகள்
- நான் பிறருடைய கருத்துகளுக்குக் கவனமாகச் செவிமடுக்கிறேனா?
- நான் மரியாதையுடன் நடந்து கொள்கிறேனா?
- பிறரின் அனுபவங்களை மதிக்கிறேனா?
எனது மேம்பாடு
- சமீபத்தில் நான் புதிதாக என்ன கற்றுக்கொண்டேன்?
- எனது நடைமுறையில் என்ன மாற்றம் செய்தேன்?
- நான் இன்னும் எந்தத் துறையில் வளர வேண்டும்?
இந்த அனைத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் முக்கியமான சுயவினா:
“நான் எப்படிப்பட்ட ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக இருக்க விரும்புகிறேன்?”
முடிவுரை: வாண்மைத்துவம் ஒரு தொடர்ச்சியான பயணம்
ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக இருப்பது ஒரு பதவியை வகிப்பது மட்டுமல்ல.
அது:
- பொறுப்புடன் செயற்படுவது;
- பிறரின் கற்றலை மதிப்பது;
- தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்வது;
- தனது நடைமுறையைப் பற்றி சிந்திப்பது;
- பின்னூட்டலை ஏற்றுக்கொள்வது;
- ஒழுக்கத்துடன் நடந்து கொள்வது;
- தனது செயற்பாடுகளின் மூலம் முன்மாதிரியாக இருப்பது
ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.
வாண்மைத்துவம் ஒரே நாளில் உருவாகும் ஒன்றல்ல. அது அனுபவம், கற்றல், பிரதிபலிப்பு மற்றும் தொடர்ச்சியான மேம்பாட்டின் மூலம் வளர்கிறது.
ஒரு நியமனம் உங்களை ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் என்ற பதவிக்கு அழைத்துச் செல்லலாம். ஆனால் நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வாண்மைத்துவமிக்க ஆசிரியர் கல்வியியலாளராக வளர்கிறீர்கள் என்பதைத் தீர்மானிப்பது உங்கள்:
அறிவு, நடைமுறை, விழுமியங்கள், பொறுப்புணர்வு மற்றும் தொடர்ச்சியான கற்றல்.
எனவே, இந்த வாண்மைத்துவப் பயணத்தின் முக்கியமான கேள்வி:
“நான் என்ன செய்கிறேன்?”
என்பது மட்டுமல்ல.
அதற்கும் மேலாக:
“நான் எப்படிப்பட்ட வாண்மையாளராக இருக்கிறேன்?”
என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகும்.
ஏனெனில், ஒருவர் செய்யும் பணி அவரது பொறுப்பை அறிமுகப்படுத்தலாம்; ஆனால் அந்தப் பணியை அவர் எவ்வாறு செய்கிறார் என்பதே அவரது வாண்மைத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
உசாத்துணைகள் (References)
Izadinia, M. (2014). Teacher educators’ identity: A review of literature. European Journal of Teacher Education, 37(4), 426–441. https://doi.org/10.1080/02619768.2014.947025
Ping, C., Schellings, G. L. M., & Beijaard, D. (2018). Teacher educators’ professional learning: A literature review. Teaching and Teacher Education, 75, 93–104. https://doi.org/10.1016/j.tate.2018.06.003
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
Vanassche, E. (2022). Four propositions on how to conceptualize, research, and develop teacher educator professionalism. Frontiers in Education, 7, Article 1036949. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.1036949
Vanassche, E., & Kelchtermans, G. (2014). Teacher educators’ professionalism in practice: Positioning theory and personal interpretative framework. Teaching and Teacher Education, 44, 117–127. https://doi.org/10.1016/j.tate.2014.08.006


Join the discussion
Leave a comment or reply to another reader. Your email address will not be displayed.