சி.லோகராஜா,

விரிவுரையாளர்

மட்டக்களப்பு தேசிய கல்வியியற் கல்லூரி

முன்னுரை

“ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் என்ன செய்கிறார்?” என்ற கேள்விக்கு “ஆசிரியர்களுக்குக் கற்பிக்கிறார்” என்பது எளிய பதிலாக இருக்கலாம். ஆனால், அந்தப் பதில் அவரது முழுமையான வாண்மைத்துவப் பரப்பை வெளிப்படுத்துவதில்லை.

ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் ஆசிரியராக உருவாகும் பயிலுநர்களுடன் பணியாற்றுகிறார்; ஏற்கனவே பணியில் உள்ள ஆசிரியர்களின் வாண்மை விருத்திக்கு வழிகாட்டுகிறார்; கற்பித்தல் பயிற்சியை மேற்பார்வையிடுகிறார்; கற்றல் வளங்களை உருவாக்க வழிகாட்டுகிறார்; பிரதிபலிப்பு நடைமுறையைத் தூண்டுகிறார்; ஆய்வுக்கு வழிகாட்டுகிறார்; பாடசாலை மட்ட வாண்மை விருத்தி நிகழ்ச்சிகளில் வளவாளராகப் பங்கேற்கிறார். அதற்கு அப்பால், கலைத்திட்ட அபிவிருத்தி மற்றும் நிறுவனத் தலைமைத்துவத்திலும் பங்களிக்கிறார்.

எனவே ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வகிபங்கை தனித்தனி பணிகளின் பட்டியலாகப் பார்ப்பதைவிட, ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய பல வாண்மைத்துவப் பரிமாணங்களின் தொகுப்பாகப் பார்ப்பது பொருத்தமானது.

சர்வதேச ஆய்வுகளும் ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் பணியை ஆசிரியர்களின் ஆசிரியர், ஆய்வாளர், பயிற்றுநர்/வழிகாட்டி, கலைத்திட்ட உருவாக்குநர், தரக் காப்பாளர் மற்றும் இணைப்பாளர் போன்ற பல்வேறு வகிபங்குகளுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றன (Dengerink et al., 2015).

இந்தப் பின்னணியில் இலங்கைச் சூழலில் ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வகிபங்கை பின்வரும் ஆறு முக்கியப் பரிமாணங்களின் ஊடாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்:

  1. கற்றல்–கற்பித்தல் நிபுணர்
  2. கலைத்திட்ட அபிவிருத்தியாளர்
  3. கல்வித் தொழில்நுட்பவியலாளர்
  4. ஆய்வாளர்
  5. வாண்மையாளர்
  6. கல்வித் தலைமைத்துவம் மற்றும் முகாமைத்துவப் பொறுப்பாளர்

இவை தனித்தனி பணிகள் அல்ல. ஒரு பரிமாணத்தில் பெறப்படும் அறிவும் அனுபவமும் மற்றொரு பரிமாணத்தை வலுப்படுத்துகின்றன.

1. கற்றல்–கற்பித்தல் நிபுணராக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்

ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் அடிப்படைப் பரிமாணம் கற்றல்–கற்பித்தல் நிபுணத்துவமாகும்.

ஆனால், கற்றல்–கற்பித்தல் நிபுணர் என்பது ஒரு பாடத்தை நன்றாகக் கற்பிப்பவர் என்ற குறுகிய பொருளைக் கொண்டதல்ல. அவர்:

  • கற்றல் கோட்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்பவர்;
  • கற்போரின் வயது, அனுபவம் மற்றும் தேவைகளை கருத்தில் கொள்பவர்;
  • பொருத்தமான கற்பித்தல் உத்திகளைத் தெரிவுசெய்பவர்;
  • கற்றல் பேறுகளைத் தெளிவுபடுத்துபவர்;
  • கற்றல் செயற்பாடுகளையும் கணிப்பீட்டையும் இணைப்பவர்;
  • பயனுள்ள பின்னூட்டலை வழங்குபவர்;
  • கற்பவர்களைச் சிந்திக்கவும் பிரதிபலிக்கவும் தூண்டுபவர்.

நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு

தேசிய கல்வியியல் கல்லூரியில் ஒரு ஆசிரிய மாணவர் “குடியியல் கல்வி” பாடத்திற்கான பாடமொன்றைத் திட்டமிடுகிறார் எனக் கருதுவோம்.

ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் பாடத்திட்டத்தைத் திருத்திக் கொடுப்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல்,

கற்றல் பேறுகள் → கற்றல் செயற்பாடு → மாணவர் பங்கேற்பு → கணிப்பீடு

ஆகியவற்றுக்கிடையில் பொருத்தம் உள்ளதா என்பதை ஆராயச் செய்கிறார்.

இவ்வாறு அவர் ஒரு பாடத்தை மட்டும் கற்பிப்பதில்லை; கற்பித்தலை எவ்வாறு சிந்திக்க வேண்டும் என்பதையும் கற்பிக்கிறார்.

2. கலைத்திட்ட அபிவிருத்தியாளராக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்

ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் ஏற்கனவே உருவாக்கப்பட்ட கலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துபவர் மட்டுமல்ல. கலைத்திட்டத்தின் நோக்கம், உள்ளடக்கம், கற்றல் அனுபவங்கள் மற்றும் கணிப்பீடு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான தொடர்பைப் புரிந்துகொண்டு அதன் மேம்பாட்டிற்கும் பங்களிக்கிறார்.

அவர்:

  • கலைத்திட்டத்தைப் பகுப்பாய்வு செய்கிறார்;
  • கற்றல் பேறுகளைப் புரிந்துகொள்கிறார்;
  • பொருத்தமான உள்ளடக்கத்தைத் தெரிவுசெய்கிறார்;
  • கற்றல் அனுபவங்களை வடிவமைக்கிறார்;
  • கற்றல் வளங்களைத் தெரிவுசெய்கிறார்;
  • கணிப்பீட்டு முறைகளைத் திட்டமிடுகிறார்;
  • நடைமுறையில் தோன்றும் சிக்கல்களை அடையாளம் காண்கிறார்;
  • தேவையான மாற்றங்களை முன்மொழிகிறார்.

Bouckaert மற்றும் Kools (2018) ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களின் கலைத்திட்ட அபிவிருத்திப் பங்கு அவர்களின் நடைமுறைச் செயற்பாடுகளில் வெளிப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

இலங்கைச் சூழலில்

புதிய ஆசிரியர் கல்விக் கலைத்திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்படும்போது, ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:

“எதை கற்பிக்க வேண்டும்?”

என்பதோடு நிற்காமல்,

“இந்த உள்ளடக்கம் எதற்குத் தேவை?”

“பயிலுநர்கள் எத்தகைய திறன்களைப் பெற வேண்டும்?”

“அவை வகுப்பறையில் எவ்வாறு வெளிப்படும்?”

“அவற்றை எவ்வாறு கணிப்பிடலாம்?”

என்று சிந்திக்க வேண்டும்.

இதன் மூலம் கலைத்திட்ட ஆவணத்திற்கும் வகுப்பறை நடைமுறைக்கும் இடையே தொடர்பு உருவாகிறது.

இதனை ஒரு சுழற்சியாகப் பார்க்கலாம்:

தேசிய கலைத்திட்டம்

↓

ஆசிரியர் கல்வி

↓

ஆசிரியர் பயிற்சி

↓

வகுப்பறை நடைமுறை

↓

ஆய்வு மற்றும் பிரதிபலிப்பு

↓

பின்னூட்டல்

↓

கலைத்திட்ட மேம்பாடு

இந்தச் சுழற்சியில் ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் ஒரு இணைப்புப் பாலமாக இருக்கிறார்.

3. கல்வித் தொழில்நுட்பவியலாளராக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்

இன்றைய ஆசிரியர் கல்வியில் தொழில்நுட்பம் தவிர்க்க முடியாத கூறாக மாறியுள்ளது. ஆனால் தொழில்நுட்பக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தத் தெரிந்திருப்பது மட்டும் கல்வித் தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவமாகாது.

ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:

  • தொழில்நுட்பத்தை கற்றல் நோக்கத்துடன் இணைக்கிறார்;
  • பொருத்தமான டிஜிட்டல் வளங்களைத் தெரிவுசெய்கிறார்;
  • TEL வளங்களை உருவாக்க வழிகாட்டுகிறார்;
  • OER வளங்களைப் பயன்படுத்துகிறார்;
  • டிஜிட்டல் கணிப்பீட்டு முறைகளைப் பயன்படுத்துகிறார்;
  • ஆசிரியர்களின் டிஜிட்டல் திறனை வளர்க்கிறார்.

Uerz, Volman மற்றும் Kral (2018) ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களின் தொழில்நுட்பத் திறனை தொழில்நுட்ப அறிவு மட்டுமின்றி, கல்வியியல் பயன்பாடு, கற்றல்–கற்பித்தல் பற்றிய நம்பிக்கைகள் மற்றும் வாண்மை கற்றல் ஆகியவற்றுடனும் தொடர்புபடுத்துகின்றனர்.

நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு

ஆசிரியர் பயிலுநர்களிடம் “PowerPoint தயாரிக்கவும்” என்று கூறுவது மட்டும் கல்வித் தொழில்நுட்பப் பயன்பாடு அல்ல.

அதற்குப் பதிலாக:

கற்றல் பேறு → கற்றல் செயற்பாடு → டிஜிட்டல் வளம் → ஊடாடல் → கணிப்பீடு

என்ற வடிவமைப்பைச் சிந்திக்கச் செய்தால் தொழில்நுட்பம் கற்றலுக்கான பொருத்தமான கருவியாக மாறுகிறது.

கல்வித் தொழில்நுட்பம் – புதிய வாண்மைத்துவ எல்லை

டிஜிட்டல் கல்வியின் விரிவாக்கம் ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வகிபங்கையும் மாற்றியுள்ளது.

Uerz et al. (2018) ஆய்வு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்கள் ஆசிரியர்களை தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கற்பிக்கத் தயார்படுத்துவதில் முக்கியமானவர்கள் என்பதை காட்டுகிறது. மேலும், தொழில்நுட்பத் திறன் மட்டும் போதாது; தொழில்நுட்பத்தை கல்வியியல் நோக்கத்துடன் இணைக்கும் திறனும் தேவைப்படுகிறது.

2026ஆம் ஆண்டின் digital competence frameworks பற்றிய ஆய்வும் ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களின் டிஜிட்டல் திறன் எதிர்கால ஆசிரியர்களைத் தயாரிப்பதில் முக்கியமானது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

“தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துதல்” என்பதிலிருந்து “தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் கற்றலை வடிவமைத்தல்” என்பதே அடுத்த நிலை.

இதனால் எதிர்கால ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:

“தொழில்நுட்பத்தை அறிந்தவர்” என்பதைக் கடந்து

“தொழில்நுட்பம் மூலம் கற்றலை வடிவமைக்கக் கூடியவர்”

ஆக வேண்டும்.

4. ஆய்வாளராக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்

ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் நடைமுறை ஆதார அடிப்படையில் அமைய வேண்டும். அதற்காக ஆய்வு மனப்பான்மை அவசியமாகிறது.

அவர் தமது:

  • கற்பித்தல் நடைமுறை,
  • ஆசிரியர் பயிற்சி,
  • கற்றல் சிரமங்கள்,
  • கணிப்பீட்டு முறைகள்,
  • ஆசிரியர் வாண்மை விருத்தி,
  • கலைத்திட்டம்,
  • டிஜிட்டல் கற்றல்

போன்ற துறைகளை ஆய்வு செய்ய முடியும்.

ஆய்வு என்பது பல்கலைக்கழக ஆய்வறையில் மட்டுமே நடைபெறும் ஒன்றல்ல. ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் தனது சொந்த நடைமுறையிலிருந்தே ஆய்வுக் கேள்வியை உருவாக்க முடியும்.

“எனது கற்பித்தல் எதிர்பார்த்த கற்றல் பேற்றை ஏன் உருவாக்கவில்லை?”

என்பது கூட ஒரு ஆய்வுக் கேள்வியாக மாறலாம்.

அதேபோல், ஆசிரியர் பயிலுநர்களைச் சிறு ஆய்வுகள், செயல்நிலை ஆய்வுகள் மற்றும் ஆதார அடிப்படையிலான பிரதிபலிப்பில் ஈடுபடுத்தலாம்.

Loughran (2004) ஆசிரியர் பயிலுநர்கள் தமது கற்பித்தலை ஆய்வுடன் இணைத்துப் பார்ப்பதன் மூலம் கற்பித்தல் பற்றிய ஆழமான புரிதலை உருவாக்க முடியும் என வலியுறுத்துகிறார்.

இதனால் ஆய்வு ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் தனிப்பட்ட கல்விச் செயற்பாடாக மட்டும் இல்லாமல், நடைமுறையை மேம்படுத்தும் கருவியாகவும் அமைகிறது.

5. வாண்மையாளராக ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்

“வாண்மையாளர்” என்பது மற்ற ஐந்து பரிமாணங்களுடன் இணையாக நிற்கும் இன்னொரு பணிப் பெயராக மட்டும் பார்க்கப்படக் கூடாது. அது ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் அனைத்து செயற்பாடுகளுக்கும் அடித்தளமாக அமைகிறது.

வாண்மைத்துவம் என்பது:

  • நெறிமுறை;
  • பொறுப்புணர்வு;
  • அறிவைத் தொடர்ந்து புதுப்பித்தல்;
  • சுயபிரதிபலிப்பு;
  • பின்னூட்டலை ஏற்றுக்கொள்ளுதல்;
  • சக வாண்மையாளர்களுடன் கற்றல்;
  • கற்பவர்களை மதித்தல்;
  • அதிகாரத்தைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்துதல்

ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பாகும்.

Vanassche மற்றும் Kelchtermans (2014) ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வாண்மைத்துவம் அவரது பதவியால் மட்டும் நிர்ணயிக்கப்படுவதில்லை; நடைமுறைச் செயல்கள், நிலைப்பாடுகள் மற்றும் தொழில்முறை நம்பிக்கைகளில் அது வெளிப்படுகிறது எனக் காட்டுகின்றனர்.

Ping et al. (2018) ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களின் வாண்மை கற்றல் தொடர்ச்சியான செயல்முறை என்பதை வலியுறுத்துகின்றனர்.

எனவே ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:

கற்றுத் தீர்ந்த வாண்மையாளர் அல்ல; தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டிருக்கும் வாண்மையாளர்.

6. கல்வித் தலைமைத்துவம் மற்றும் முகாமைத்துவப் பொறுப்பாளராக

ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் பங்கு வகுப்பறை அல்லது விரிவுரை மண்டபத்துடன் மட்டுப்படுத்தப்படுவதில்லை. அனுபவம், தகைமை மற்றும் தலைமைத்துவத் திறன்களின் அடிப்படையில் ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களில் சிலர் நிறுவனங்களின் கல்வித் தலைமைத்துவ மற்றும் முகாமைத்துவப் பொறுப்புகளையும் ஏற்கின்றனர்.

இலங்கை ஆசிரியர் கல்விச் சூழலில், ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களில் சிலர்:

  • தேசிய கல்வியியல் கல்லூரிகளில் பீடாதிபதிகளாகவும் உப பீடாதிபதிகளாகவும்;
  • ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலைகளில் அதிபர்களாகவும்;
  • ஆசிரியர் வாண்மை விருத்தி மத்திய நிலையங்களில் முகாமையாளர்களாகவும்

பணியாற்றுகின்றனர்.

இந்தப் பொறுப்புகளில் நிர்வாக நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது மட்டும் போதாது. நிறுவனத்தின் கல்வித் தரம், கலைத்திட்ட நடைமுறைப்படுத்தல், ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களின் பணிப்பகிர்வு, பயிலுநர்களின் கற்றல், வாண்மை விருத்தி நடவடிக்கைகள், வள முகாமைத்துவம், கணிப்பீடு மற்றும் கல்வி மாற்றம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்க வேண்டியுள்ளது.

நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு

ஒரு தேசிய கல்வியியல் கல்லூரியில் புதிய கலைத்திட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதாகக் கருதுவோம்.

பீடாதிபதியின் பணி புதிய கலைத்திட்டத்தை அறிவிப்பதுடன் முடிவடையாது. ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களுக்கு வழிகாட்டுதல், தேவையான வளங்களை ஒருங்கிணைத்தல், கற்றல்–கற்பித்தல் செயற்பாடுகளைக் கண்காணித்தல், பயிலுநர்களின் முன்னேற்றத்தைப் பரிசீலித்தல், ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்களிடமிருந்து பின்னூட்டலைப் பெறுதல் மற்றும் தேவையான மாற்றங்களை மேற்கொள்ளுதல் ஆகியவையும் தலைமைத்துவப் பொறுப்புகளாக அமைகின்றன.

அதேபோன்று, ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலையின் அதிபர் ஆசிரியர்களின் வாண்மை விருத்தியையும் நிறுவனத்தின் கல்விச் செயற்பாடுகளையும் ஒருங்கிணைக்கிறார்.

ஆசிரியர் வாண்மை விருத்தி மத்திய நிலையத்தின் முகாமையாளர் பல்வேறு பாடசாலைகள் மற்றும் ஆசிரியர்களின் வாண்மை விருத்தித் தேவைகளை அடையாளம் கண்டு, அதற்கேற்ப செயலமர்வுகள் மற்றும் பிற வாண்மை விருத்தி நடவடிக்கைகளைத் திட்டமிட்டு ஒருங்கிணைக்கிறார்.

எனவே கல்வித் தலைமைத்துவம் என்பது நிர்வாகத்தை நடத்துவது மட்டும் அல்ல; கல்வியின் நோக்கம், தரம் மற்றும் மாற்றத்தை வழிநடத்துவதாகும்.

7. பிரதிபலிப்பு – ஆறு பரிமாணங்களையும் இணைக்கும் நடைமுறை

பிரதிபலிப்பு தனியாக ஒரு ஏழாவது பரிமாணமாக அமைக்கப்பட வேண்டியதில்லை. அது ஆறு பரிமாணங்களிலும் ஊடுருவிச் செல்லும் ஒரு வாண்மைத்துவ நடைமுறையாகும்.

ஒரு ஆசிரியர் கல்வியியலாளர்:

திட்டமிடுகிறார் → செயற்படுத்துகிறார் → அவதானிக்கிறார் → பின்னூட்டம் பெறுகிறார் → பிரதிபலிக்கிறார் → மாற்றம் செய்கிறார்.

இந்தச் சுழற்சி கற்பித்தல், கலைத்திட்டம், தொழில்நுட்பம், ஆய்வு மற்றும் தலைமைத்துவம் ஆகிய அனைத்திலும் பயன்படுத்தப்படலாம்.

உதாரணமாக, கற்பித்தல் பயிற்சிக்குப் பின்னர் பயிலுநரிடம்:

  • என்ன நடந்தது?
  • ஏன் அவ்வாறு நடந்தது?
  • அதற்கான ஆதாரம் என்ன?
  • வேறு என்ன செய்திருக்கலாம்?
  • அடுத்த முறை என்ன மாற்றுவீர்கள்?

என்று கேட்பது, வெறும் அனுபவப் பதிவு எழுதச் செய்வதைவிட ஆழமான பிரதிபலிப்பு சிந்தனையை உருவாக்குகிறது.

Loughran (2004) பிரதிபலிப்பையும் ஆய்வையும் இணைப்பது ஆசிரியர் கற்றலை ஆழப்படுத்தும் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

இதனால் ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் பிரதிபலிப்பாளராகவும், பிறருடைய பிரதிபலிப்பைத் தூண்டுபவராகவும் செயற்படுகிறார்.

8. இலங்கையின் பல்வேறு ஆசிரியர் கல்விச் சூழல்களில் ஆறு பரிமாணங்களின் வெளிப்பாடு

ஆறு பரிமாணங்களும் எல்லா நிறுவனங்களிலும் ஒரே அளவில் வெளிப்படுவதில்லை. கற்றலாளர்களின் தன்மை, நிறுவனத்தின் நோக்கம் மற்றும் பணிச்சூழலுக்கு ஏற்ப அவற்றின் வெளிப்பாடு மாறுபடலாம்

ஆசிரியர் கல்விச் சூழல்

முக்கியமாக வெளிப்படும் பங்களிப்புகள்

தேசிய கல்வியியல் கல்லூரி

கற்றல்–கற்பித்தல், கற்பித்தல் பயிற்சி, வழிகாட்டல், ஆய்வு, பிரதிபலிப்பு

ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலை

வாண்மை விருத்தி, கற்றல்–கற்பித்தல், பிரதிபலிப்பு, கலைத்திட்ட நடைமுறைப்படுத்தல்

ஆசிரியர் வாண்மை விருத்தி மத்திய நிலையம்

வாண்மை விருத்தி, கல்வித் தொழில்நுட்பம், வளவளர்ப்பு, தலைமைத்துவம் மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு

பாடசாலை மட்ட வாண்மை விருத்தி

வெளிவளவாளர் பங்கு, கற்றல்–கற்பித்தல் வழிகாட்டல், பிரதிபலிப்பு, தொழில்நுட்பப் பயன்பாடு

கற்பித்தல் பயிற்சி

மேற்பார்வை, பின்னூட்டல், பிரதிபலிப்பு, வழிகாட்டல்

ஆய்வு செயற்பாடு

ஆய்வு, ஆய்வு வழிகாட்டல், ஆதார அடிப்படையிலான நடைமுறை

கற்றல் வள உருவாக்கம்

கலைத்திட்டம், கல்வித் தொழில்நுட்பம், கற்றல்–கற்பித்தல்

நிறுவனத் திட்டமிடல்

கல்வித் தலைமைத்துவம், முகாமைத்துவம், ஒருங்கிணைப்பு

தேசிய கலைத்திட்டச் செயன்முறை

கலைத்திட்ட அபிவிருத்தி, ஆய்வு, வாண்மைத்துவப் பங்களிப்பு

இங்கு முக்கியமானது, ஒரு செயற்பாடு ஒரே பரிமாணத்திற்குள் மட்டுமே அடங்குவதில்லை.

உதாரணமாக, கற்றல் வளம் உருவாக்குதல் என்பது தொழில்நுட்பப் பணியாகத் தோன்றினாலும், அதற்கு கற்றல்–கற்பித்தல் அறிவும் கலைத்திட்ட அறிவும் தேவைப்படுகிறது.

அதேபோல் கலைத்திட்ட மாற்றம் ஆய்வு ஆதாரத்தையும், பிரதிபலிப்பையும், தலைமைத்துவத்தையும் தேவைப்படுத்துகிறது.

இதனால் ஆறு பரிமாணங்களும் ஒன்றுக்கொன்று ஆதரவளிக்கும் அமைப்பாகச் செயற்படுகின்றன.

9.ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் வாண்மைத்துவம் – ஒரு ஒருங்கிணைந்த மாதிரி

இந்த முழுக் கருத்தையும் பின்வரும் மாதிரியில் சுருக்கலாம்:

அறிவு

கல்வியியல் + பாட அறிவு + கலைத்திட்ட அறிவு

↓

திறன்

கற்பித்தல் + தொழில்நுட்பம் + ஆய்வு + மதிப்பீடு

↓

வாண்மைத்துவம்

நெறிமுறை + பொறுப்புணர்வு + தொடர்ச்சியான கற்றல் + பிரதிபலிப்பு

↓

தலைமைத்துவம்

வழிநடத்தல் + ஒருங்கிணைத்தல் + மாற்றத்தை நிர்வகித்தல்

↓

புதுமை

புதிய கற்றல் வளங்கள் + டிஜிட்டல் கற்றல் + புதிய கற்பித்தல் நடைமுறைகள்

↓

கலைத்திட்டப் பங்களிப்பு

நடைமுறை அனுபவம் + ஆய்வு + பின்னூட்டம் + கலைத்திட்ட மேம்பாடு

↓

இறுதி விளைவு

சிறந்த ஆசிரியர் கற்றல் → சிறந்த ஆசிரியர் நடைமுறை → மேம்பட்ட மாணவர் கற்றல்

10.ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் தம்மிடம் கேட்க வேண்டிய ஏழு கேள்விகள்

1. நான் ஒரு நல்ல ஆசிரியரா?அல்லது நல்ல ஆசிரியர்களை உருவாக்கும் ஆசிரியரா?

2. நான் அறிவை வழங்குகிறேனா? அல்லது சிந்திக்கவும் ஆய்வு செய்யவும் செய்கிறேனா?

3. நான் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறேனா? அல்லது கற்றலை மேம்படுத்த தொழில்நுட்பத்தை வடிவமைத்துப் பயன்படுத்துகிறேனா?

4. நான் கலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துகிறேனா? அல்லது அதன் நடைமுறை மேம்பாட்டிற்கும் பங்களிக்கிறேனா?

5. நான் பயிலுநர்களுக்கு தீர்வுகளை வழங்குகிறேனா? அல்லது அவர்கள் தாங்களே தீர்வுகளை உருவாக்கும் திறனை வளர்க்கிறேனா?

6. நான் பிறருடைய நடைமுறையை பிரதிபலிக்கச் செய்கிறேனா? அல்லது எனது சொந்த நடைமுறையையும் பிரதிபலிக்கிறேனா?

7. நான் கற்றுக்கொடுக்கிறேனா? அல்லது தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டு, கற்றலின் மூலம் மற்றவர்களை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறேனா?

முடிவுரை

ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் பணியை ஒரு வகுப்பறை, ஒரு பாடம் அல்லது ஒரு நிறுவனத்தின் எல்லைக்குள் அடக்க முடியாது.

அவர் கற்றல்–கற்பித்தல் நிபுணர்; ஏனெனில் ஆசிரியர்களை எவ்வாறு கற்பிக்க வேண்டும் என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும்.

அவர் கலைத்திட்ட அபிவிருத்தியாளர்; ஏனெனில் கலைத்திட்டத்தை நடைமுறையுடன் இணைத்து, தேவையான மாற்றங்களுக்கு பங்களிக்க வேண்டும்.

அவர் கல்வித் தொழில்நுட்பவியலாளர்; ஏனெனில் டிஜிட்டல் உலகில் கற்றல் எவ்வாறு வடிவமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதைப் புரிந்திருக்க வேண்டும்.

அவர் வாண்மையாளர்; ஏனெனில் அறிவு, நெறிமுறை, பொறுப்புணர்வு, பிரதிபலிப்பு மற்றும் தொடர்ச்சியான கற்றல் ஆகியவை அவரது நடைமுறையின் அடித்தளமாக இருக்க வேண்டும்.

அவர் கல்வித் தலைவரும் முகாமைத்துவப் பொறுப்பாளரும்; ஏனெனில் மனிதர்கள், வளங்கள், நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் மாற்றங்களை ஒருங்கிணைக்க வேண்டியிருக்கிறது.

அவர் ஆய்வாளர்; ஏனெனில் கல்வி நடைமுறை வெறும் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் அல்ல, ஆதாரத்தின் அடிப்படையிலும் தொடர்ந்து மேம்படுத்தப்பட வேண்டும்.

மேலும் அவர் பிரதிபலிப்பாளர்; அதேவேளை பிறருடைய பிரதிபலிப்பைத் தூண்டுபவர்.

அவர் வழிகாட்டுபவர்; ஆனால் பிறரைத் தம்மைச் சார்ந்தவர்களாக மாற்றாமல், சுயமாகச் சிந்தித்து முடிவெடுக்கக்கூடிய வாண்மையாளர்களாக உருவாக்குபவர்.

அவர் கலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துபவர் மட்டுமல்ல; தேவையான சூழலில் கலைத்திட்ட உருவாக்கம் மற்றும் மறுசீரமைப்பிற்குப் பங்களிப்பவரும் ஆவார்.

இதனால் ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் உண்மையான வாண்மைத்துவத்தை ஒரு பதவிப் பெயரால் வரையறுக்க முடியாது.

  • அவர் வகுப்பறையில் கற்பிக்கிறார்; கற்பிப்பவர்களை உருவாக்குகிறார்;
  • ஆய்வின் மூலம் நடைமுறையைப் புரிந்துகொள்கிறார்;
  • பிரதிபலிப்பின் மூலம் தம்மையும் பிறரையும் வளர்க்கிறார்;
  • தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் கற்றலைப் புதுப்பிக்கிறார்;
  • கலைத்திட்டத்தின் மூலம் கல்வியின் திசையுடன் இணைகிறார்;
  • தலைமைத்துவத்தின் மூலம் மாற்றத்தை வழிநடத்துகிறார்.

எனவே,

ஆசிரியர் கல்வியியலாளர் என்பது ஒரு பதவி அல்ல; பல பரிமாணங்கள் ஒன்றிணையும் ஒரு வாண்மைத்துவ அடையாளம்.

அந்த அடையாளத்தின் இறுதி நோக்கம்:

“சிறந்த ஆசிரியர்களை உருவாக்குதல்” என்பதைக் கடந்து, “தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும், பிரதிபலிக்கும், ஆய்வு செய்யும், புதுமை செய்யும் மற்றும் மாணவர்களின் கற்றலை மேம்படுத்தும் வாண்மையாளர்களை உருவாக்குதல்” ஆகும்.

வகுப்பறையிலிருந்து கலைத்திட்டம் வரை – ஆசிரியர் கல்வியியலாளரின் பயணம் தொடர்கிறது.

உசாத்துணைகள்

Bouckaert, M., & Kools, Q. (2018). Teacher educators as curriculum developers: Exploration of a professional role. European Journal of Teacher Education, 41(1), 32–49. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1393517

Dengerink, J., Lunenberg, M., & Korthagen, F. (2015). The professional teacher educator – Six roles. Beiträge zur Lehrerinnen- und Lehrerbildung, 33(3), 334–344.

Izadinia, M. (2014). Teacher educators’ identity: A review of literature. European Journal of Teacher Education, 37(4), 426–441. https://doi.org/10.1080/02619768.2014.947025

Loughran, J. (2004). Student teacher as researcher: Accepting greater responsibility for learning about teaching. Australian Journal of Teacher Education, 29(2), 1–11. https://doi.org/10.14221/ajte.2004v29n2.3

Lunenberg, M., Dengerink, J., & Korthagen, F. (2014). The professional teacher educator: Roles, behaviour, and professional development of teacher educators. Sense Publishers.

Ping, C., Schellings, G. L. M., & Beijaard, D. (2018). Teacher educators’ professional learning: A literature review. Teaching and Teacher Education, 75, 93–104. https://doi.org/10.1016/j.tate.2018.06.003

Vanassche, E., & Kelchtermans, G. (2014). Teacher educators’ professionalism in practice: Positioning theory and personal interpretative framework. Teaching and Teacher Education, 44, 117–127. https://doi.org/10.1016/j.tate.2014.08.006